چند خاطره از مقام معظم رهبري

+ چند خاطره از مقام معظم رهبري(جمعه 12 بهمن 1386 ساعت 12:10 صبح )

خاطرات و حکايات(1)
خاطره‌ي رهبر معظم انقلاب از پدر بزرگوارشان

... از جمله خصوصياتى که هم مرحوم والد و هم مرحوم مادر ما داشتند و واقعاً از چيزهاى عجيب بود و هر وقت فکر مى‌کنم، در کمتر کسى نظير اين را مى‌بينم، بى‌رغبتى آنها به افزايش زخارف دنيايى بود. همه‌ى ما واقعاً بايد اين خصوصيت را تمرين کنيم.

مرحوم شهيد قاضى طباطبايى، امام جمعه‌ى تبريز، سال 51 اين‌جا آمده بود؛ رو کرد به ما و گفت من چهل سال قبل با پدرم از تبريز به مشهد آمدم و براى ديدن آقا سرى به ايشان زديم. آقا در چهل سال پيش همان جايى نشسته بود که الان نشسته، و من همان جايى نشسته‌ام که پدرم نشسته بود، و اين اتاق و اين خانه کمترين تغييرى نکرده است.

يک نسل عوض شده بود، اما ايشان مثل همان چهل سال پيش بود. وقتى اخوى - حسن آقا - مى‌خواست داماد شود، چون جايى نداشتيم، آن اتاق را خراب کردند و از آن، دو اتاق کوچکتر ساختند. زيرزمين پايين يک در داشت. در آن‌جا حمامى درست کردند و خانه شد حمام‌دار. البته آن موقع، ديگر ماها نبوديم. آن وقت جاى ميهمان‌ها در اتاق بزرگ بود.

خاطرات و حکايات(2)

اگر با اخلاق و « زبان خوش » به سراغ روح و دل جوانان برويد ...
مسجدى که بنده نماز مى‏خواندم، بين نماز مغرب و عشا هيچ وقت داخل مسجد جا نبود؛ هميشه بيرون مسجد هم جمعيت متراکم بود؛ هشتاد درصد جمعيت هم از قشر جوان بودند؛ براى خاطر اينکه با جوان تماس مي گرفتيم. در همان سالها پوستينهاى وارونه مد شده بود و جوانان خيلى اهل مد آن را مى‏پوشيدند. يک روز ديدم جوانى که از اين پوستينهاى وارونه پوشيده، صف اول نماز در پشت سجاد? من نشسته است؛ يک حاجى محترم بازارى هم که مرد خيلى فهميده اى بود و من خيلى خوشم مى‏آمد که او در صف اول مى‏نشست، در کنار اين جوان نشسته بود. ديدم رويش را به اين جوان کرد و چيزى در گوشش گفت و اين جوان يکباره مضطرب شد. برگشتم به آن حاجى محترم گفتم چه گفتى؟ به جاي او جوان گفت چيزى نيست. فهميدم که اين آقا به او گفته که مناسب نيست شما با اين لباس در صف اول بنشينيد! گفتم نه آقا، اتفاقاً مناسب است شما همين‏جا بنشينيد و تکان نخوريد! گفتم حاجى! چرا مى‏گويى اين جوان عقب برود؟ بگذار بدانند که جوان با لباسي از جنس پوستين وارونه هم مى‏تواند بيايد به ما اقتدا کند و نماز جماعت بخواند. برادران! اگر پول و امکانات هنرى سراغنداريم، اگر فعلاً ترجم? قرآن به زبان سعدى زمانه را نداريم، «اخلاق» که مى‏توانيم داشته باشيم؛ «فى صفة المؤمن بشره فى وجهه و حزنه فى قلبه». با اخلاق،سراغ اين جوانان و دلها و روحها و وراى قالبهاشان برويد؛ آن وقت تبليغ انجام خواهد شد.

خاطرات و حکايات(3)

سحرگاه بعد از فراق حضرت امام

فرداي آن شبي که امام عزيز(ره)به جوار رحمت الهي پيوسته بودند، سحرگاه در حالت التهاب و حيرت، تفألي به قرآن زدم؛اين آي? شريف? سور? کهف آمد: «وامّا من امن و عمل صالحا فله جزاء الحسنى و سنقول له من امرنا يسرا». ديدم واقعاً مصداق کامل اين آيه، همين بزرگوار است. ايمان و عمل صالح و جزاى حسنى، بهترين پاداش براى اوست.

خاطرات و حکايات(4)

حزب اللهي ؛ بي نظم و ترتيب نيست
يعنى آن شخص نظامى که جلوى شما مى‏آيد، چنانچه ديديد يقه‏اش باز است، يا دکمه‏اش افتاده، بدانيد که قطعاً در ميدان جنگ کم خواهد آورد! نه اينکه اگر يقه‏اش بسته بود و دکمه‏اش نيفتاده بود، کار را تمام خواهد کرد؛ نه، اين جزو موضوع است؛ تمام موضوع نيست. يعنى اگر همه چيزش تکميل باشد، اما مثلاً وقتى پيش شما مى‏آيد، ببينيد بند پوتينش باز يا شل است، يقين کنيد که او در ميدان جنگ آن کارى که شما مى‏خواهيد، نخواهد کرد. بايد کارش شسته رفته، مرتب، منظم و پُر و پيمان - در همان زماني که از او متوقع است - باشد؛ شل و ول راه رفتن معنا ندارد. يک وقت يک افسر عالى‏رتبه حزب‏اللهىِ مشهور در ارتش نزد من آمد و از بس مقدس‏مآب بود، با دمپايى پيش من حاضر شد! به او گفتم اگر بعد از اين تو را اين‏طورى ديدم، راهت نمى‏دهم؛ برو! ردش کردم؛ بعد دفعه ديگر که آمد، ديدم بله، پوتين مرتبى به پا کرده است! بعضيها حزب‏اللهى‏گرى را با شل و ول بودن و بى‏نظم و بى‏ترتيبى اشتباه مى‏گيرند؛ حزب‏اللهى‏گرى که اين نيست. رئيس حزب‏اللهى‏هاى هم? تاريخ - يعنى اميرالمؤمنين (عليه‏السّلام) - مى‏فرمايد: «و نظم امرکم»؛ بايد منظم باشيد. نظم چيست؟ همان آيينى است که از هرکسى خواسته‏اند. هرجا نظمى دارد؛ ميدان جنگ هم نظمى دارد؛ نظامى هم نظم خاصى دارد؛ بايد آن نظم را رعايت کنيد.