آل يس

ميلاد باسعادت منجي عالم امام مهدي(ع) مبارك باد

Sun, 17 Aug 2008 00:41:00 GMT

ميلاد باسعادت منجي عالم امام مهدي(ع) مبارك باد.

وقايع بعد از ظهور امام زمان(عج)

Sun, 03 Aug 2008 22:55:00 GMT

وقايع بعد از ظهور امام زمان(عج)
امام جعفر صادق(ع) فرمودند:قائم(ع) خروج نمي کند تا اينکه از درون آسمان به نام او و نام پدرش شب جمعه بيست و سوم ماه رمضان ندا شود که فلان بن فلان قائم آل محمد(ع) است سخنش را بشنويد و از او اطاعت کنيد.آن گاه هيچ جانداري باقي نماند مگر اينکه آن صدا را بشنود پس خواب را بيدار مي کند که به حياط خانه اش مي آيد و دوشيزه را از پشت پرده اش بيرون مي کشد و قائم(ع) از آنچه مي شنود قيام مي کند اين صيحه و فرياد جبرئيل است.
امام محمد باقر(ع) فرمودند:خروج سفياني قتل نفس زکيه و خروج قائم(ع) از امور حتمي است.منادي(جبرئيل) از آسمان ندا مي کند:به تحقيق حق با علي(ع) و شيعيان اوست سپس ابليس لعنه الله عليه در آخر روز بانگ مي زند که به تحقيق حق با عثمان و پيروان اوست و در آن هنگام باطل جويان به ترديد دچار خواهند شد.
امام محمد باقر(ع) فرمودند:هرگاه از جانب مشرق آتشي شبيه به هردي (زرد) مشاهده کرديد که سه يا هفت روز روشن باشد منتظر فرج آل محمد(ع) باشيد که خداوند شکست ناپذير و حکيم است.

امام محمد باقر(ع) فرمودند:امير ارتش سفياني در بيداء فرود مي آيد پس منادي از آسمان ندا مي کند :اي بيداء آنها را نابود کن.آن گاه زمين آن ها را فرو مي برد و از آن ها جز سه نفر کسي جان سالم به در نمي برد که از قبيله کلب هستند خداوند صورت هايشان را به پشت باز مي گرداند.
امام جعفر صادق(ع) فرمودند:نخستين کسي که با قائم(ع) بيعت مي کند جبرئيل است که به صورت پرنده سفيدي نازل مي شود و بيعت مي کند سپس يک پاي بر بيت الحرام و پاي ديگر بر بيت المقدس مي گذارد آن گاه با صداي تيزي که خلايق مي شنوند فرياد خواهد زد :اتي امر الله فلا تستعجلوه (امر الهي آمد پس آن را زود مشماريد)
رسول خدا(ع) فرمودند:او را پرچمي است که چون هنگام خروجش فرا رسد آن پرچم خود به خود برافراشته گردد و خداوند آن را به نطق آورد و آن حضرت را ندا کند که :اي ولي خدا خروج کن که ديگر براي تو حلال نيست که از دشمنان خدا ساکت بنشيني پس خروج مي کند و دشمنان خدا را مي کشد.
امام جعفر صادق(ع) فرمودند:اولين برنامه اي که قائم(ع) آغاز مي نمايد اين است که دست بني شيبه را مي برد و بالاي کعبه مي آويزد و جارچي ان حضرت ندا مي کند:اين ها دزدان اموال خدا هستند.
امام جعفر صادق(ع) فرمودند:نخستين کسي که در زمان دولت امام زمان(عج) به دنيا برمي گردد حسين بن علي(ع) و اصحاب آن بزرگوار و يزيد بن معاويه و ياران او هستند و آنها را چشم در چشم و رخ در رخ خواهند کشت.
برگرفته از کتاب با ارزش مکيال المکارم(1) مرحوم آيت الله سيد محمد تقي موسوي اصفهاني

شعري از شهيد محمد رضا آقاسي

Sat, 05 Jul 2008 23:56:00 GMT

شعري از شهيد محمد رضا آقاسي

ظهور نور

آمد گه شادماني اي مردم

آن وعده آسماني اي مردم

اي زنده دلان ظهور نزديك است

هنگام ظهور نور نزديك است

آن ماه به چاه رفته باز آيد

قائم به اقامه نماز آيد

او كيست همان كه عدل و ميزان است

کوبنده كل دين ستيزان است

او كيست همانكه سخت مي تازد

تاكفر و نفاق را براندازد

اي امت سر فراز مرگ آگاه

خون خواه حسين ميرسد از راه

مهدي نظري به ما عنايت كن

مارا به صراط خود هدايت كن

اي مرهم زخم بال جانبازان

در هم شکننده زبان بازان

از ذکر لب تو کام ميگيرم

با ياد تو التيام مي گيرم

مهدي اگر از منتظرانت بوديم

چون ديده نرگس نگرانت بوديم

با اين همه رو سياهي و سنگ دلي

اي کاش که از همسفرانت بوديم

کو سيصد و سيزده جوانمرد

تا مهدي منتظر در آيد

کو ديده منتظر که مهدي

از چهره نقاب بر گشايد

رسيد مژده که ايام غم نخواهد ماند

چونان نماند و چنين نيزهم نخواهد ماند

بيا سپيده صادق , بيا حضور سحر

که مي چکد زغمت از دو ديده خون جگر

از آن شبي که شرار تو غمگسار من است

سپند سوخته دل نام مستعار من است

بيا که مي شود از چشمت استعاره گرفت

ز آسمان نگاهت گل ستاره گرفت

بيا بيا که عقابان قفس گرفتارند

تمام آينه ها داغدار زنگارند

بيا که جهان بي تو عرصه تنفس نيست

مجال ديدن آفاق و سير انفس نيست

حضور آب ز کام تو وام مي گيرد

لب عطش ز لبت التيام مي گيرد

هجوم عطر بهار از کف تو مي جوشد

بيا که باغ به دست تو سبز مي پوشد

دانلود تصويري اين شعر براي موبايل http://www.divshare.com/download/599672-c7a

صفات ياران حضرت مهدي(ع)

Thu, 03 Jul 2008 00:29:00 GMT

صفات ياران حضرت مهدي(ع)
1. ايمان و اعتقاد ياوران مهدي (ع)
ايمان، از مهم‌ترين سرمايه‌هاي انسان خداجوست. پايداري، رشادت و فداكاري مؤمن ريشه در ايمان حقيقي وي دارد. ياران راستين مهدي از مؤمناني هستند كه ايمانشان آنها را به مرحله‌اي رسانده كه هرگونه شك و شبهه‌اي را از دلشان زدوده است. همان كساني كه به نقل از روايت‌هاي بزرگان دين، ترنم روح‌بخش تلاوت قرآن و مناجات شبانه آنان، همچون صداي زنبوران عسل در هم مي‌پيچيد و از شب تا صبح به راز و نياز با خداي خويش مشغولند. آنان كساني هستند كه خدا را با بصيرت درون شناخته‌اند و ايمان به خدا در اعماق جانشان نفوذ كرده است. در راه تقويت ايمان و اجراي دستورهاي الهي از هيچ چيز هراس ندارند و از نكوهش هيچ سرزنش‌كننده‌اي بيم به دل راه نمي‌دهند. اينان مصداق اين آيه قرآني هستند كه: به زودي خداوند قومي را كه آنها را دوست مي‌دارد و آنها نيز او را دوست دارند و نسبت به مؤمنان فروتن و بر كافران سرافراز و مقتدرند، به نصرت اسلام برمي‌انگيزد.
مؤمنان واقعي، كساني هستند كه تنها به خدا عشق مي‌ورزند و جز به خشنودي او نمي‌انديشند «يحبّهم و يحبّونه»، در برابر برادران ديني‌شان فروتن هستند «أذلّةً علي المؤمنين»، با كافران ستمگر و كج‌انديش، سرسخت، خشن و در برابرشان سرافرازند «أعزّةً علي الكافرين»، براي بسط عدل و اجراي فرمان‌هاي الهي همواره در حال جهاد في سبيل‌الله هستند «يجاهدون في سبيل‌الله» و در جهت نابودي كافران و برچيدن بساط ستمگران، كوشا و از هيچ ملامتي پروا ندارند «و لا يخافون لومة لائمٍ».
2. عبادت ياران مهدي (ع)
آنان پارسيان شب‌اند كه تا بامدادان به ذكر و راز و نياز و قيام و قعودند. آتش عشق به معشوق و معرفت به ذات باري تعالي، خواب را از ديدگان آنان ربوده است:
جز خم ابروي يارم، هيچ محرابي ندارم
جز غم هجران رويش من تب و تابي ندارم
گفتم اندر خواب بينم چهرة چون آفتابش
حسرت اين خواب در دل ماند چون خوابي ندارم
سر نهم بر خاك كويش، جان دهم در ياد رويش
سر چه باشد، جان چه باشد، چيز نايابي ندارم
مرداني كه شب هنگام زمزمة تلاوت قرآن و ذكر مناجاتشان همچون صداي زنبوران عسل در هم بپيچد و هيبت الهي، آنان را به قيام وا دارد و بامدادان سوار بر مركب‌ها شوند، آنان راهبان شب‌اند و شيران روز.اين همه، حاصل ايمان نهفته در قلب آنان است و هر چه درجة ايمان آنها بالا رود، اينگونه اعمال نيز در زندگي‌شان فزوني خواهد يافت و هيچ مانعي بر سر راه آنان نخواهد ماند. جهاد و كوشش، نه تنها آنها را از عبادت و راز و نياز به درگاه الهي باز نمي‌دارد، بلكه سبب مي‌شود تا حلاوت ايمان را بيشتر بچشند و همة كارها و رفتارهاي خود را جلوة الهي دهند كه چه رنگي بهتر از رنگ الهي!
3. ياران مهدي (ع) آمران به‌معروف و ناهيان از منكر
رسالت حضرت مهدي (ع) و ياران باوفايش، احياي دين خدا و اتمام رسالت انبيا و اوليا و اصلاح زمين از بدعت‌ها و ظلم‌هايي است كه ظالمان و فاسدان بر زمينيان تحميل كرده‌اند. منتظران حقيقي مهدي مي‌خواهند نقاب تزوير را از چهرة مزوّران بركشند و رسالتشان را در برپايي قسط و عدل مي‌دانند: «يملأ الأرض قسطاً و عدلاً كما ملئت ظلماً و جوراً.»
سيرة رسول گرامي اسلام و امامان معصوم (ع) مبتني بر امر به معروف و نهي از منكر بود و از بدو دوران كودكي تا واپسين لحظه‌هاي حيات، همواره بر آن اساس رفتار كرده‌اند.
يعقوب سراغ خدمت امام صادق (ع) مي‌رسد، درحالي‌كه حضرت در كنار گهوارة فرزندش حضرت موسي‌بن‌جعفر ايستاده بود و با او سخن مي‌گفت. يعقوب مي‌گويد من نشستم تا امام از سخن گفتن با فرزندش فارغ شد، پس برخاستم. امام صادق (ع) به من فرمود: «نزديك سرورت بيا و او را سلام گوي». من نزديك گهواره رفتم و به كودك سلام كردم. امام موسي‌بن‌جعفر (ع) از درون گهواره با زباني فصيح و گويا، سلام را پاسخ گفت و فرمود:
برو و آن نام را كه ديروز بر دخترت نهاده‌اي، تغير ده، زيرا آن اسم را خدا دشمن مي‌دارد.آنگاه امام صادق(ع) فرمود: «به دستور فرزندم عمل كن تا هدايت يابي». من نيز به دستور آن حضرت عمل كردم و نام دختر يك روزه‌ام را تغيير دادم.
بنابراين، يكي از صفت‌هاي برجستة ياران حجّت، امر به معروف و نهي از منكر است. امام صادق (ع) در تفسير آية:
الّذين إن مكّنّاهم في الأرض أقاموا الصّلوة و اتوالزّكوة و أمروا بالمعروف و نهوا عن المنكر و لله عاقبة الامور.
مي‌فرمايد: براي آل محمد (ع)، مهدي و اصحاب او، خداوند متعال مشارق و مغارب زمين را به تصرف آنها درآورد و دين را آشكار سازد و خداوند متعال به وسيلة او و يارانش بدعت‌ها و باطل را از بين مي‌برد، همچنانكه سفيهان، حق را بميرانند تا جايي كه اثري از ظلم ديده نشود و امر به معروف و نهي و از منكر خواهند كرد و عاقبت كارها به دست خداست.
4. ولايت‌مداري اصحاب مهدي (ع)
امامت و رهبري، از اركان دين اسلام و محور و اساس همة كارها، اعم از عبادي و غيرعبادي است. حضرت علي (ع) در اين باره مي‌فرمايد: و او( ابوبكر) خوب مي‌دانست من در گردش حكومت اسلامي، همچون محور سنگ‌هاي آسيابم ـ كه بدون آن آسياب نمي‌چرخد.
همة اعمال فردي و اجتماعي مردم بايد تحت تأثير امامت باشد. از اين رو، ايمان به رهبري، زمينه‌ساز رستگاري مسلمانان است. مسلمانان صدر اسلام با ايمان و اطاعت از رهبري و پيامبر، در مدتي كم از حضيض ذلت به اوج عزت رسيدند، زيرا به فرمان خدا به آنچه پيامبر مي‌فرمود، گردن مي‌نهادند.
بعد از رسول خدا (ع)، پيروان آن حضرت همان عقيده و ايمان را به ائمه اطهار (ع) داشته‌اند و ياران حجت (ع) نيز بيش از همه به امام زمان (ع) ارادت دارند كه اين عشق و ايمان، از وجود آن حضرت سرچشمه مي‌گيرد.
آنان براي تبرك، دست خويش را به زين اسب امام مي‌كشند و بدين‌سان تبرك مي‌جويند.انسان خداجو به واسطة عشق به امام، سر از پا نمي‌شناسد، براي اطاعت و اجراي فرمان‌هاي او شب و روز او را نمي‌شناسد و در راه فرمان‌برداري او مطيع‌تر از يك كنيز نسبت به مولايش است و در هنگام بروز خطر، براي دفاع از وجود او جانش را فدا مي‌كند.
5. شجاعت ياران مهدي (ع) و آرزوي شهادت
ترس، از خصلت‌هاي ناپسند يك انسان، برگرفته از ضعف ايمان، سستي يقين و ناتواني نفس است.
شخصي كه به رحمت الهي و پاداش روز جزا يقين ندارد، همواره در نوعي بيم و هراس بسر مي‌برد. ترس از آن دارد كه هر لحظه دفتر عمرش بسته شود و از اين ديار كوچ كند، اما شخص باايمان در دنيايي پر از اميد به سر مي‌برد و در همه مشكلات تكيه‌گاهش خداست و يقين دارد كه «و لله العزة و لرسوله و للمؤمنين»
با چنين اعتقادي، دليلي ندارد كه فرد احساس ضعف و ترس كند، بلكه ترس را عار و ننگ و نقصي براي خود مي‌داند و براي دوري از آن مي‌كوشد.
ياران مهدي كه قلبشان لبريز از عشق به خدا و يقين به روز جزا و ياري پروردگار است، از هيچكس هراسي به دل ندارند.
يكي از محك‌هايي كه خداوند با آن افراد راستگو و باايمان را از افراد دروغگو جدا مي‌سازد، تمناي مرگ است. هر مؤمن دل‌سوخته و عاشق كوي يار، قرب الي‌الله و هم‌نشيني با اوليا را دوست دارد و همواره در تمناي مرگ است.
اميرالمؤمنين(ع) در وصف متقيان مي‌فرمايند:
اگر نبود اجلي كه براي آنها نوشته شده است، براي لحظه‌اي ارواحشان در كالبد جانشان آرام نمي‌گرفت، از شوق رسيدن به ثواب و ترس از عذاب الهي.
اصحاب حجت (ع) كه امام خويش را با معرفت دريافته‌اند، هستي‌شان را در وجود وي فاني مي‌بينند و عاشق شهادت در راه او هستند: همواره شهادت و كشته شدن در راه خدا را آرزو مي‌كنند و شعار آنان «يا لثارات الحسين؛ بياييد به طلب خون حسين» است. و زبان حالشان اين است:
مرگ اگر مرد است گو نزد من آي
تا در آغوشش بگيرم تنگ تنگ
من ز او جاني ستانم پر بها
او ز من دلقي ستاند رنگ رنگ
از ديگر صفت‌هاي ياوران مهدي (ع)، قلب قوي و پولادين آنهاست كه از آنها در روايت‌هاي مختلف به پاره‌اي آهن ياد شده است:
در زمان ظهور حضرت مهدي (ع) پرچم‌هاي سياه از جانب شرق خواهد آمد كه بر گرد آنها افرادي هستند با دل‌هايي همچون پاره‌هاي آهن سخت و محكم.
در بسياري از روايت‌ها قدرت ياران مهدي(ع) را برابر با چهل مرد شمرده‌اند كه اين قدرت جسماني آنها برگرفته از ايمان راسخ به خداوند، يقين به امامت و حقانيت هدف آنهاست. ياوران مهدي(ع) با چنين توانايي جسمي و روحية عالي مي‌توانند ظلم و جور را از صحنة گيتي براندازند. هر كدام از مردان و ياران مهدي(ع) داراي قدرت چهل مرد هستند. دل‌هاي آنها از پاره‌هاي فولاد محكم‌تر است. اگر بر كوه‌ها بگذرند، كوه‌ها در هم فرو مي‌ريزند. دست از شمشيرهاي خود برنمي‌گيرند تا آنكه خداي تعالي راضي شود.
تشبيه قلب‌هاي آنان به پاره‌هاي آهن يا سنگ، براي تأكيد بيشتر به استواري و شهامت آنان و نفي هر گونه ترس و وحشت از قلب‌ها و افكارشان است. بيان امام صادق (ع) به برابري نيروي هر يك با چهل مرد، به معناي محدود كردن اين نيرو نيست، بلكه براي نشان دادن ميزان بسيار بالاي قدرت ايشان است و اشاره به اينكه هر كدام از توان و نيروي فراواني برخوردارند.
6. ياراني بلند آوازه
از روايات به خوبي استفاده مي‏شود كه ياران امام مهدي(ع) افرادي شناخته شده، خوش‏نام و حسب و نسبشان كاملاً معلوم و صاحب مناصب اجتماعي، اشراف و قضات و حكّام‏اند:
آنها از افراد نيك‏نژاد، قاضيان، فرمانروايان و فقهاي در دين هستند.
حتي بر روي سلاح آنها نام و نسب و اوصاف آنها نوشته شده است. چنان‌كه مولاي متقيان علي(ع) مي‏فرمايند:
آنها در آسمان شناخته شده‏اند و در زمين [تا آمدن آن حضرت] ناشناخته مي‏مانند.
صادق آل محمد(ع) در تأويل و تفسير آية 148 سورة بقره مي‏فرمايد:اين آيه كه مي‏فرمايد: «در هر كجا باشيد خداوند همة شما را حاضر مي‏كند» دربارة ناپديد شوندگان از اصحاب قائم(ع) نازل گشته است. آنان شبانگا‌هان از بستر‌هايشان ناپديد مي‏شوند و بامدادان در مكه خواهند بود و بعضي از آنها در روز بر ابر‌ها حركت مي‏كنند كه نام آنها و نام پدرشان و خصوصيات و نسبشان معروف است.راوي مي‏گويد: عرض كردم: فدايت شوم، كدام يك ايمانشان قوي‏تر است؟ حضرت فرمودند: آنكه در روز بر ابر حركت مي‏كند.
7. داراي شخصيتي بي‏نظير
شخصيت انسان كه برگرفته از مجموعة عوامل اعتقادي، اجتماعي، وراثتي و... است سبب مي‏گردد تا هر فردي در درجة خاصي از مكان اجتماعي و موقعيت ديني قرار گيرد و مجموعة رفتار‌هاي عملي انسان نيز از اين شخصيت ريشه مي‏گيرد.
لذا اميرمؤمنان(ع) در اشاره به شخصيت منحصر به فرد ياران حضرت مهدي(ع) مي‏فرمايد:
آنان به مقامي رسيده‏اند كه نه گذشتگان بر آنان پيشي گرفته‏اند و نه آيندگان به مقام والاي آنان مي‏رسند.
برخي از آنان به مقامي مي‏رسند كه با ابر‌هاي آسمان از مكاني به مكان ديگر سير مي‏كنند. بعضي ديگر زمين بسان طوماري در زير پايشان درهم پيچيده مي‏شود (طيّ الأرض) و آنان مسافت طولاني را در مدتي كوتاه مي‏پيمايند.
امام صادق(ع) نيز در مورد آنان مي‏فرمايند:
ياران مهدي از نقاط مختلف زمين به سوي او حركت مي‏كنند و زمين زير پاي آنان درهم پيچيده مي‏شود.
برگرفته از ماهنامه موعود شماره 86

مدعيان ارتباط با امام زمان(عج) در عصر غيبت

Fri, 13 Jun 2008 23:27:00 GMT

مدعيان ارتباط با امام زمان(عج) در عصر غيبت

مدعي اول
يک مدعي دروغين ارتباط با امام زمان که با ادعاي جمجمه بيني دست به کلاهبرداري 800ميليون توماني در اصفهان زد توسط ماموران دستگير شد.مردان و زنان در خانه اي مجلل در اصفهان منتظر ورود مردي بودند که مي توانست به آنها بگويد تاکنون چه گناه بزرگي انجام داده اند و جمجمه شان به کدام حيوان شبيه است تا با ارتباطات خاص خود براي آنها طلب آمرزش کند.مردي با لباس سفيد و چهره آرايش شده اي که زير نور لامپ ها نوراني به نظر مي رسد وارد مي شود و از ارتباطاتش با امام زمان و بزرگان ديني مي گويد وقتي مقابل هر يک از افراد قرار مي گيرد آنها را شبيه به يک حيوان مي خواند مردم از شنيدن اينکه اين مرد تصاوير آنها را به شکل حيواناتي مثل گرگ و خوک مي بيند وحشت زده شده اند براي اينکه گناهانشان آمرزيده شود و به شکل انسان در قيامت حاضر شوند حاضر به پرداخت مبالغي هنگفت مي شوند حتي زنان و دختران جوان طلاهاي خود را در اختيار اين مرد قرار مي دهند تا او وساطت آنها را بکند.
مدعي دوم
دادستان قم از دستگيري مرد شيادي خبر داد که خودش را امام سيزدهم مي خواند و از فوت امام زمان خبر مي داد.
اين مدعي امامت به مريدانش گفته بود که به زودي حکومت ايران به دست آمريکا و جرج بوش ساقط شده و زمينه حاکميت او و مريدانش پيدا مي شود به همين خاطر آنها بايد آماده قيام باشند تا مسئولان جمهوري اسلامي را به قتل برسانند.اين فرد به نام قربانعلي ابتدا مدعي شده که سيد حسني است و دوستش عليرضا براي جلب مريدان سيد حسني فعاليت مي کرد.
مدتي بعد عليرضا مدعي مي شود که قربانعلي امام سيزدهم بوده و در غيبت به سر مي برد و او امام چهاردهم است! او مدعي مي شود که امام زمان فوت کرده و در جمکران مدفون است و همه بايد مثل او و مريدانش به سوي جمکران نماز بخوانند چون اين مسجد همان مکه موعود است.اين مدعي امامت مدرک ششم ابتدايي دارد و با مطالعه ترجمه برخي کتاب ها توانسته اندکي اطلاعات مذهبي پيدا کند.
مدعي سوم
مردي بعد از چندين سال ادعاي ارتباط با امام زمان به تدريج ادعا کرده که خودش امام زمان است!
اين فرد با حفر گودالي در زير اتاق منزلش و با مخفي شدن در داخل گودال از طريق همسر و برادر همسرش به مريدانش اعلام مي کرد که آقا براي زيارت طي الارض کرده است و مريدان وي با مراجعه به داخل اتاق و نديدن وي اين ادعا را باور مي کردند.
اين مدعي سال گذشته در حالي که با مريدان خود با پاي پياده به جمکران مي رفت در کنار پل ورودي جاده جمکران مخفي شد و سپس همسر و برادر همسر وي مدعي غيبت صغراي او از چشم مريدان شدند و او به مدت يک سال در منزلش مخفي شد.اين فرد که به ظاهر دچار روان پريشي است توانسته بود تعدادي از افراد را به حلقه مريدان خود وارد کند.اما بعد از دستگيري وي به همراه مريدان اصلي اش و حبس آنان در زيرزمين ساختماني در قم مريدان اين فرد از او مي خواهند با استفاده از قدرت امامت خود براي آزادي آنان کمک کند اما با ناتواني او براي کمک به مريدانش آنان متوجه اشتباه خود شده و او را رها مي کنند.
مدعي چهارم
خانمي که در جنوب تهران زندگي مي کند و طبقه اول منزل خود را به برگزاري جلسات بانوان اختصاص داده است مدعي شده جمکران جايگاه دوستداران واقعي آقا نيست و ايشان به او دستور داده اند تا در شازند اراک حسينيه اي برايشان بسازد.
اين خانم بدعت ها و اعمال عجيبي هنگام اقامه نماز انجام مي دهد در يکي از اين عمل ها وي در مراسم شب هاي چهارشنبه و حين اقامه نماز امام زمان هنگام قرائت آيه (اياک نعبد و اياک نستعين) به حالت سماع مي چرخد و اين حرکت را تا قرائت صد بار تکرار مي کند و مدعي است که ماموران فرستاده امام زمان او را هنگام قرائت اين آيه مي چرخانند!
برگرفته از مجله همشهري جوان شماره 131

مهدويت در اديان و ملل ديگر

Sat, 17 May 2008 00:45:00 GMT

مهدي (عليه السلام) در عهد عتيق:
در 35 بخش از مزامير 150 گانه نيز ظهور منجي موجود است (زبور وداوود): زيرا كه شـريران مـنقطع خواهنـد شد، و اما منتظران خداوند، وارث زمين خواهند شد. هان بعد از اندك زماني شرير نخواهد بود و ...(كتاب فرامير, فرمور, بعد 37, 90, 12) در كـتاب اشعيا, نبي: و نهالي از تنه ليي بيرون آمده, شاخه‌اي از ريشه‌هايش خواهند شگفت و روح خدا بر او قرار خواهند گرفت و ... مسكينان را به عدالت داوري خواهد كرد و به جهت مظلومان زمين به راستي حكم خواهد كرد. (فصل 11- بندهاي 1- 10). و در اين كتاب شرح مختصري است بر احولات ظهور: گرگ با بره سكونت خواهد كرد و پلنگ با بزغاله خواهد خوابيد و گوساله و شير پرواري با هم و طفل كوچك آنها را خواهد راند... و در تمام كوه مقدس من، ضرر و فسادي نخواهند كرد، زيرا كه جهان از معرفت خداوند پر خواهد شد و بر اين انتظار الهي تاكيد مي‌كند: اثر چه تاخير نمايد برايش منتظر باش، زيرا كه البته خواهند آمد و درنگ نخواهد كرد (كتاب مقوي نبي فصل 2 بندهاي 1-10).
مهدي (عليه السلام) در عهد جديد (اناجيل و ملحقات ):
در اناجيل مختلف سخن درباره او آمده است: همچنانكه برق از شرق ساطع شده تا مغرب ظاهر مي‌شود، ظهور پسر انسان نيز چنين خواهد شد ... و آنگاه علامت پسر انسان در آسمان پديد گردد. و در آن وقت جميع طوائف زمين سينه زني كنند و پسر انسان را ببنيد كه بر ابرهاي آسمان با قوت و جلال مي آيد... (انجيل متي فصل 24 بندهاي 27 و 30).و همين انجيل درباره انتظار سخن مي‌راند: لهذا شما نيز حاضر باشيد، زيرا در ساعتي كه گمان نبريد، پسر انسان مي‌آيد (فصل 24 بند 37 و 45).
و انجيل مرقس درباره وظايف منتظران مي‌گويد: ولي آن روز و ساعت را غير از پدر، هيچكس اطلاع ندارد، نه فرشتگان در آسمان و نه پسر هم، پس برخود و بيدار شده، دعا كنيد، زيرا نمي ‌دانيد كه آن وقت کي‌ مي‌ شود (انجيل مرقس, فصل 14 بندهاي 26, 27، 31 و 33).نكته جالب درباره اناجيل: کلمه پسر انسان مطابق نوشته‌ ماكس آمريكائي در كتاب قاموس كتاب مقدس، 80 بار در انجيل و ملحقات آن (عهد جديد) تكرار شده كه فقط 30 مورد آن با عيسي (عليه السلام) مسيح قابل تطبيق است و 50 مورد ديگر توضيحاتي درباره منجي است كه در آخر الزمان ظهور خواهد كرد و عيسي (عليه السلام) با او خواهد آمد و او را جلال خواهد داد و از ساعات و روز ظهور او جز حضرت پروردگار کسي اطلاعي ندارد.
مهدي (عليه السلام) در كتب مقدسه هنديان:
تذكر نكته‌اي ضروري به نظر مي‌رسد: از منظر تشيع اين كتب، كتابهاي آسماني به حساب نمي‌آيند بلكه اقتباساتي از كتب آسماني گذشته, هستند و بر پا خواسته از سرشت انسانهاي پاك مي‌باشند و اين پيشگوئيها بايد منحصراً از منابع وحي باشند.
در كتاب باسك از كتب مقدسه هنديان چنين آمده: دو دنيا تمام شود به پادشاهي عادلي در آخر زمان كه پيشواي ملائك و پريان و آدميان باشد و حق و راستي با او باشد و آنچه در درياها و زمين‌ها و از آسمانها پنهان باشد همه را بدست آورد و در كتاب شاكموني از كتب معتبر و مقدس چينيان آمده است: پادشاهي و دولت دنيا به فرزند سيد خلائق و در دو جهان كشن (در لغت هندي اسم پيامبر اسلام است) تمام شود و کسي باشد كه بركوههاي مشرق و مغرب عالم حكم براند و فرمان كند و بر ابرها سوار شود و در كتاب وشن حوك درباره عاقبت جهان مي‌خوانيم: سرانجام دنيا به کسي برگردد كه خدا را دوست دارد و از بندگان خاص او باشد و نام او فرخنده و خجسته باشد. در كتب ديگر هنديان از جمله دارتك ديده با تكيل شابو سرگان جلوهايي از اين موعود جهاني را مي‌بينيم.
مهدي (عليه السلام) در منابع زردشتيان:
در كتاب زند از كتب مقدسه زردشتيان درباره عاقبت جهان به اين صورت بحث شده است: آنگاه از طرف اهورا افراد به ايزدان ياري‌ مي‌رسد, پيروزي بزرگ از آن ايزدان مي‌شود و اهريمنان را منقرض مي‌سازند. بعد از پيروزي ايزدان و برانداختن تبار اهريمنان، عالم كيهان, به سعادت اصلي خود رسيده، بني آدم بر تخت نيکبختي خواهند نشست.در كتاب جاماسب نامه از تحريرات جاماست (از بزرگان دين زردشت) اين چنين خصوصيات را شرح مي‌دهد: مردي بيرون آيد از زمين تا زمان، از فرزندان هاشم, مردي بزرگ سر و بزرگ تن و بزرگ ساق و بر دين جد خويش باشد، با سپاه بسيار روي به ايران مهد آبادني و زمين را پر از عدل و داد كند.
و جاي ديگر گويد: از فرزندان پيامبر (آخرين) شخصي در مكه پديدار خواهد شد كه جانشين آن پيامبر است و پيرو دين جد خود مي‌ باشد از عدل او گرگ با ميش آب مي‌خورد و همه جهان به آئين مهرآزماي (محمد) خواهند گرويد. قسمتهاي ديگري از پيشگوئيهاي زردشت از بهمن پشت به تفصيل آمده است.
در كتاب زند و هوهومن ليسن از ظهور سوشيانس (نجات دهنده بزرگ جهان) خبر داده است: نشانه‌هاي شگفت انگيزي در آسمان پديد آيد كه به ظهور منجي دلالت مي‌كند و فرشتگان از شرق و غرب به فرمان او فرستاده مي‌شوند و به همه دنيا پيام مي‌فرستد.
اعتقاد به ظهور سوشيانس در ميان ملت ايران، باستان آن قدر ريشه‌دار است كه در جنگ قادسيه پس از شكست‌هاي پي ‌درپي ايرانيان يزدگرد سوم, رو به كاخ پرشكوه مدائن مي‌كند و مي‌گويد: درود بر تو باد من اكنون از تو روي بر مي‌تابم تا آنگاه كه با يکي از فرزندان خود كه هنوز زمان ظهور آن فرا نرسيده است بسوي تو باز گردم (جاماسب نامه صفحه 121 و 122) كه البته در عقيده تشيع مهدي (عليه السلام) موعود فرزند دختري يزگرد سوم هم به حساب مي‌آيد. زيرا كه دختر يزدگرد سوم همسر امام سوم شيعيان (امام حسين(عليه السلام)) و حسين (عليه السلام) نيز جد نهم مهدي(عليه السلام) موعود است.
مهدي (عليه السلام) در ملل مختلف:
1- ايرانيان باستان معتقد بودند كه گرزا سپه قهرمان تاريخي آنان زنده است و صد هزار فرشته او را پاسباني مي‌كنند تا روزي قيام كند و جهان را اصلاح كند.
2- نژاد اسلام بر اين عقيده است كه از مشرق زمين يك نفر برخيزد و تمام قبائل اسلام را متحد سازد و آنها را بر دنيا مسلط سازد.
3- نژاد ژرمن معتقد بود كه يك نفر فاتح از طرف آنان قيام نمايد و ژرمن را بر دنيا حاكم كند.
4- اهالي سربستان انتظار ظهور ماركوكراليويچ را داشتند. 5- يهوديان معتقدند كه در آخر الزمان ماشيع (مهدي بزرگ) ظهور مي‌كند و ابد الابد در جهان حكومت مي‌كند ولي او را از اولاد اسحاق مي‌دانند در صورتيكه به وضوح بيان مي‌دارد كه او از اولاد اسماعيل است.
5- مردم اسكانديناوي معتقدند كه براي مردم بلاهائي مي‌رسد. جنگهاي جهاني اقوام را نابود مي‌سازند. آنگاه اودين يا نيروي الهي ظهور كرده و بر همه چيره مي‌شود.
6- يونانيان گويند كايوبرگ نجات دهنده بزرگ ظهور كرده و جهان را نجات خواهد داد.
7- اقوام آمريكاي مركزي معتقدند كه كوتزلكومل نجات بخش جهان پس از بروز حوادثي در جهان پيروز خواهد شد.
8- چينى‌ها نجات جهان را بدست فردي به نام كرشنا مي‌دانند.
9- اقوام اروپاي مركزي در انتظار ظهور بوخس مي‌باشند.

برگرفته از www.mahdiehtehran.ir

وظايف منتظران حضرت مهدي(عج)

Fri, 02 May 2008 00:14:00 GMT

1-تحصيل شناخت صفات و آداب و ويژگيهاي آن جناب
2- رعايت ادب نسبت به ياد او
3- محبت خاص نسبت به آن حضرت
4- محبوب نمودن او در ميان مردم
5- انتظار فرج و ظهور آن حضرت
6- اظهار اشتياق به ديدار آن حضرت
7- ذکر مناقب و فضايل آن حضرت

8- اندوهگين بودن مومن از فراق آن حضرت
9- حضور در مجالس فضايل و مناقب آن حضرت
10- تشکيل مجالس ذکر مناقب و فضايل آن حضرت
11و12- سرودن و خواندن شعر در فضايل و مناقب آن حضرت
13- قيام،هنگام ياد شدن نام يا القاب آن حضرت
14و15و16- گريستن و گرياندن وخود را به گريه کنندگان شبيه نمودن بر فراق آن حضرت
17- درخواست معرفت امام عصر از خداوند
18- تداوم درخواست معرفت آن حضرت
19- مداوت به خواندن دعاي غريق
20- دعا در زمان غيبت آن حضرت
21- شناختن علامتهاي ظهور آن حضرت
22- تسليم بودن و عجله نکردن
23- صدقه دادن به قصه سلامتي آن حضرت
24- صدقه دادن به نيابت آن حضرت
25و26- حج رفتن به نيابت از آن حضرت و فرستادن نايب از طرف آن جناب
27و28- طواف بيت الحرام به نيابت از امام و نايب ساختن ديگري تا از طرف ايشان طواف نمايد
29- زيارت مشاهد رسول خدا و ائمه به نيابت از مولايمان
30- استحباب اعزام نايب براي زيارت از سوي آن حضرت
31- سعي در خدمت کردن به آن حضرت
32- اهتمام ورزيدن به ياري آن جناب
33- تصميم قلبي بر ياري کردن آن جناب در زمان حضرت و ظهور او
34- تجديد بيعت با آن حضرت بعد از فرائض همه روزه و هر جمعه
35- صله آن حضرت به وسيله مال
36- صله شيعيان و دوستان صالح امام به وسيله مال
37- خوشحال کردن مومنين
38- خيرخواهي براي آن حضرت
39- زيارت کردن آن حضرت
40- ديدار مومنين صالح و سلام کردن بر آنان
41- درود فرستادن بر آن حضرت
42- هديه کردن ثواب نماز به آن جناب
43- هديه نماز مخصوص
44- نماز هديه به آن حضرت به گونه مخصوص و در وقت معين
45- اهدا قرائت قرآن به آن حضرت
46- توسل و طلب شفاعت نزد خداوند به وسيله آن حضرت
47- دادخواهي و توجه نمودن و عرض حاجت بر آن حضرت
48- دعوت کردن مردم به آن حضرت
49-رعايت حقوق آن حضرت و مواظبت بر اداي آنها ورعايت وظايف نسبت به آن بزرگوار
50- خشوع دل هنگام ياد آن حضرت
51- عالم بايد علمش را آشکار سازد
52-تقيه کردن از اشرار و مخفي داشتن راز از اغيار
53- صبر کردن بر اذيت و تکذيب و ساير محنتها
54- درخواست صبر از خداي تعالي
55- سفارش يکديگر به صبر در زمان غيبت حضرت قائم
56- پرهيز از مجالسي که نام آن حضرت در آنها مورد تمسخر باشد
57- تظاهر با ستمگران و اهل باطل
58- ناشناس ماندن و پرهيز از شهرت يافتن
59- تهذيب نفس
60- اتفاق و اجتماع بر نصرت آن حضرت
61- موفق شدن بر توبه واقعي و بازگرداندن حقوق به صاحبان آنها
62و63- پيوسته به ياد آن حضرت بودن و به آدابش عمل کردن
64- دعا به درگاه الهي براي جلوگيري از نسيان ياد آن حضرت
65- اينکه بدنت نسبت به آن جناب خاشع باشد
66- مقدم داشتن خواسته آن حضرت برخواسته خود
67- احترام کردن نزديکان و منسوبين به آن حضرت
68- بزرگداشت اماکني که به قدوم آن حضرت زينت يافته اند
69و70- وقت ظهور را تعيين نکردن وتکذيب وقتگذاران
71- تکذيب مدعيان نيابت خاصه از آن حضرت در زمان غيبت کبري
72- درخواست ديدار آن حضرت با عافيت و ايمان
73- اقتدا و تاسي جستن به اخلاق و اعمال آن حضرت
74- حفظ زبان از غير ياد خداوند ومانند آن
75- نماز آن حضرت
76- گريستن در معصيت مولايمان حضرت امام حسين
77- زيارت قبر مولايمان امام حسين
78- بسيار لعنت کردن بر بني اميه در آشکار و پنهان
79- اهتمام در اداي حقوق برادران ديني
80- مهيا کردن سلاح و اسب در انتظار ظهور آن جناب

برگرفته از کتاب گرانسنگ "مکيال المکارم" تاليف مرحوم آيت الله سيد محمدتقي موسوي اصفهاني (جلداول)

جزيره خضراء

Fri, 25 Apr 2008 23:29:00 GMT

محل زندگى آن حضرت تعيين نشده است، و شايد مسكن معينى نداشته باشد و به طور ناشناس در بين مردم زندگى كند، شايد هم نقاط دور افتاده اى را براى زندگى انتخاب كرده باشد. در احاديث وارد شده است كه در موسم حج حاضر مى شود و اعمال حج را به جا مى آورد، او مردم را مى شناسد اما مردم او را نمى شناسند.
( [1]- بحارالانوار، ج 52، ص 152، به نقل از دادگستر جهان.) اما در مورد «جزيره ى خضرا» مطالب زيادى نقل شده است و در بين علماى بزرگ و صاحب نظر در اين مسأله اختلافاتى وجود دارد. نتيجه ى جمع بندى ها اين مى شود كه اين مسأله مورد اتفاق همه نيست، زيرا طبق حكايت جزيره ى خضرا ـ كه از فردى به نام على بن فاضل مازندرانى نقل شده است ـ امام زمان (عليه السلام)اولادى دارند كه در جزاير درياى سفيد (بحر الابيض) زندگى مى كنند و با سيد شمس الدين كه خود را از فرزندان امام (عليه السلام)معرفى مى كند ديدار مى نمايد و ... اصل اين حكايت در بحارالانوار، ج 52، ص 159 تا 174 آمده است. در هر حال دسته اى از علما آن حكايت را صحيح و معتبر دانسته، و عده اى ديگر آن را مجعول و خالى از حقيقت مى دانند و هر دسته براى ادعاى خود دلايلى ذكر مى كنند; عمده ى دلايل مخالفين آن است كه اولا: اين حكايت سند صحيحى ندارد لذا نمى توان آن را پذيرفت. ثانياً: در متن حكايت تناقضاتى به چشم مى خورد از جمله اين كه فردى به نام سيد شمس الدين خود را نايب خاص امام زمان (عليه السلام) معرفى مى كند و مى گويد: من آن حضرت را اصلا نديده ام، بعد در جاى ديگر خود سيد شمس الدين مى گويد: من هر روز صبح جمعه براى زيارت امام زمان (عليه السلام) به آن كوه مى روم ... ثالثاً: در حكايت مزبور ادعا مى شود كه در قرآن تحريفاتى واقع شده است، كه اين حرف با اصول اعتقادى اغلب مسلمانان بويژه شيعيان همخوانى ندارد. رابعاً: در لابه لاى مباحث اين حكايت احكامى ذكر شده است كه با اعتقادات و احكام فقهى فقهاى شيعه مخالفت دارد. به عنوان مثال: در طى اين حكايت خمس مباح دانسته شده است يعنى پرداخت خمس براى شيعيان لازم نيست، در حالى كه كسى اين مطلب را بيان نمى كند و ... از طرف ديگر كسانى هم خواسته اند جزيره ى خضرا را همان مثلث برمودا معرفى كنند كه اين موضوع با حوادثى كه بعدها رخ داده تكذيب شده است. در اين باره كتاب هاى مفيدى تنظيم و منتشر شده است كه به نقد و بررسى اين مسأله پرداخته اند. به عنوان مثال مى توان به كتاب
«جزيره ى خضرا، افسانه يا حقيقت» نوشته ى سيد جعفر مرتضى عاملى، ترجمه ى ابوالفضل طريقه دار، و يا به كتاب «جزيره خضراء» تأليف علي اكبر مهديپور مراجعه نمود.

رسالت آرماگدون

Sat, 05 Apr 2008 22:34:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

آرماگدون واژه اي عبري و به معناي تپه شريفان است و آن تپه بزرگي مي باشد كه در شمال فلسطين واقع شده است. اعضاي جنبش تدبيري ايمان دارند كه وظيفه مهم آنان فراهم كردن مقدمات ظهور حضرت مسيح عليه السلام است. لذا براي نيل بدين مقصود، تضعيف نظامي اعراب (مسلمانان) و حمايت مالي، سياسي و نظامي، تقويت فن آوري هسته اي اسرائيل را از جمله وظايف خود مي دانند. اعضاي اين جنبش معتقدند حق الهي، قانوني و تاريخي يهوديان است كه به سرزمين فلسطين بازگردند و خداوند با ملت هايي كه با اسرائيل همكاري كنند كمك خواهد كرد. لذا مواجهه و رويارويي با اسرائيل يعني مقابله با خدا، و اين مفهوم همان سخناني است كه «روهر حسيون» سناتور كنگره آمريكا در سال 1981 در نشست صهيونيست ها اظهار داشت: آمريكا به اين خاطر با بركت است كه ما يهوديان پناهنده به كشورمان را پذيرفتيم و به آنان احترام مي گذاريم و از اسرائيل دفاع مي كنيم زيرا ما به حق اسرائيل در سرزمين (فلسطين) اعتراف كرديم. اكنون اين اعتقادات در نظر مردم آمريكا مخصوصاً راستگرايان ديني آنها تقويت شده است. مثلاً خانم «كريس هالسل» نويسنده كاتوليك آمريكايي در كتاب «پيشگويي و سياست» نوشته است:
اسرائيل بر كشورهاي عربي همجوار خود پي در پي پيروز مي شود و اوج اين پيروزي ها حمله به جنوب لبنان است. در يك نظر سنجي كه مؤسسه «پتكيلوفينش» در سال 1984 انجام داده مشخص شده است 39 درصد مردم آمريكا ايمان دارند كه جهان با سلاح هاي آتشين نابود خواهد شد.
حاميان يهود كه در شبكه هاي تلويزيوني كار مي كنند در حقيقت نمايندگان صهيونيسم مسيحي هستند كه توانستهاند از طريق فعاليت خود كه بزرگ ترين و مهم ترين جنبش نصراني در تاريخ مسيحيت (آمريكا) به شمار مي رود ساختاري تحت عنوان (كمربند تورات) در سراسر ايالت هاي جنوبي و مركزي آمريكا ايجاد كنند، در اين مناطق گروههاي گسترده اي از مسيحيان تند رو و مؤمن به پيشگويي آرماگدون (هرمجدون) يا پايان جهان يا ظهور حضرت مسيح عليه السلام سكونت دارند. آنان معتقدند حضرت مسيح عليه السلام جهان را از شر و گناه نجات خواهد داد. البته پيش از ظهور حضرت مسيح عليه السلام جنگ هسته اي شعله ور خواهد شد به طوري كه در جريان آن، 3 ميليارد انسان جان خود را از دست خواهند داد، با اين وجود بايد گفت صهيونيسم مسيحي بيش از 1200 جنبش افراطي مذهبي آماده ساخته كه اعضاي آنها به پيشگويي هاي مرتبط با جنگ آرماگدون (هرمجدون) ايمان دارند، اين جنبش ها فيلم هايي سياسي بر اساس محورهاي ديني ساخته اند( به طوري كه اين فيلمها رايگان پخش مي شوند) اين فيلم ها بر محور حمايت از اسرائيل قبل از ظهور حضرت مسيح عليه السلام دور مي زند مثل فيلم «اسرائيل كليد نجات آمريكا» و «قدس »
شايد انديشه ظهور حضرت مسيح عليه السلام و ارتباط آن با جنگ آرماگدون (هرمجدون) برخي گروهها را به اين سمت و سو سوق داد كه براي تعجيل در ظهور حضرت مسيح عليهالسلام و برپايي رستاخيز دست به عمليات خودكشي دسته جمعي بزنند. از جمله اين گروهها مي توان به «كوكلس كلان» نژاد پرستان، نازي هاي جديد، كله پوستي ها، گروه «دان كورش» كه در چند سال قبل در شهر «اكو» واقع در ايالت «تكزاس» به دستور رهبر خود (كورش) دست به خودكشي دسته جمعي زدند. همچنين كشيش «جونز» و پيروانش در ايالت «ويرجينيا» بخاطر شتاب در پايان جهان دست به خود كشي زدند.
نكته ظريفي كه در اينجا وجود دارد آن است كه حمايت همه جانبه مسيحيان راستگراي آمريكايي از اسرائيل به معناي ايمان داشتن آنان به آئين يهوديت و احساس دوستي و مهرباني با ايشان نيست، راستگرايان مذهبي آمريكا معتقدند حضرت مسيح عليه السلام تمام يهودياني را كه به وي ايمان نياورند خواهد كشت، راستگرايان مسيحي بدين خاطر از رژيم صهيونيستي حمايت مي كنند كه آن را وسيله اي براي تحقق پيشگويي ها مي دانند. لذا عجيب نيست رهبران يهود، در آمريكا و رژيم صهيونيستي از ايمان به اين پيشگويي ها نهايت استفاده را ببرند، يهوديان به اشكال مختلف از حمايت و تأييد آمريكا در زمينه هاي سياسي و اقتصادي به طور نامحدود برخوردارند. از آن جمله مي توان به سفرهاي گردشگران آمريكايي به اسرائيل، جمع آوري كمك هاي مالي و سياسي دولت واشنگتن اشاره كرد.

مفهوم رجعت در زمان ظهور امام زمان

Fri, 18 Jan 2008 01:20:00 GMT

رجعت در فرهنگ شيعه

رجعت در لغت به معنى بازگشت است، و مقصود از آن در فرهنگ شيعه، بازگشت گروهى ازامت اسلامى پس از ظهور حضرت مهدى ـ عجل الله فرجه الشريف ـ و قبل از برپايى قيامت به دنياست . گواه روشن بر وجود رجعت، پيش از هر چيز قرآن كريم است
كه در آيه 84 سوره نمل مي فرمايد : و يوم نحشر من كل أمة فوجا ممن يكذب بآياتنا فهم يوزعون
و در آيه 87 مى فرمايد: و يوم ينفخ فى الصور ففزع من فى السموات و من فى الأرض الا من شاء الله و كل اتوه داخرين
چنانكه مي ‏بينيم، آيات فوق از دو روز سخن گفته و «يوم» دوم را بر «يوم» نخست عطف نموده است.
افزون بر اين، در روز نخست، تنها از زنده شدن گروهى خاص سخن به ميان آورده و در روز دوم از مرگ همه انسانها ياد كرده است. از ملاحظه مجموع اين نكات در مي ‏يابيم كه روز نخست غير از روز قيامت بوده و آن دو با هم فرق دارند.
مجددا ياد آور مي ‏شويم آيه نخست از زنده شدن گروهى خاص سخن مي گويد، و چنين روزى طبعا نمي ‏تواند روز رستاخيز باشد. زيرا در آن روز همه انسانها پس از نفخ صور زنده مي ‏شوند، چنانكه مي فرمايد: «إن كل من في السموات و الأرض إلا آتى الرحمن عبدا... و كلهم آتيه يوم القيامة فردا»(مريم/93ـ95) همه كسانى كه در آسمانها و زمين هستند با حال تسليم به محضر خداى مهربان در مي آيند... و همه آنان در روز قيامت تنها نزد او حاضر مي گردند .
نيز در آيه ديگر در وصف قيامت مي ‏فرمايد: و حشرناهم فلم نغادر منهم أحدا (كهف/47): آنان را براى حساب گرد مي ‏آوريم، و يك تن را هم رها نمي كنيم.
نتيجه اينكه، از مقايسه دو آيه سوره نمل و اختلاف آنها در مضمون، بايدگفت كه جهان در انتظار دو روز است كه در يكى تنها برخى از انسانها محشور مي ‏شوند و در ديگرى همه انسانها . روايات شيعه، روز نخست را مربوط به پس از ظهور حضرت مهدى و قبل از رستاخيز مي ‏داند .
بازگشت گروهى از صالحان و يا تبهكاران قبل از رستاخيز امر شگفت ‏آورى نيست، زيرا در امتهاى پيشين نيز گروهى پس از مرگ بار ديگر زنده شده و پس از مدتى براى بار دوم در گذشته ‏اند .
بازگشت گروهى به اين جهان نه مخالف حكم عقل است، و نه معارض با نقل، زيرا همان گونه كه يادآور شديم به صريح قرآن در امتهاى پيشين چنين واقعه‏اى رخ داده، و اين خود بهترين گواه بر امكان آن است. و اين نيز كه برخى پنداشته ‏اند رجعت با تناسخ يكسان است، تصورى كاملا بي پايه است، زيرا تناسخ آن است كه نفس پس از مرگ بار ديگر حيات خويش را از نطفه آغاز كند و يا به بدن ديگرى تعلق بگيرد. حال آنكه در رجعت هيچيك از اين دو امر باطل وجود ندارد. حكم رجعت از اين جهت بسان زنده شدن مردگان در امتهاى پيشين، و معاد جسمانى در قيامت بوده و در حقيقت جلوه‏اى كوچك از رستاخيز نهايى است كه در آن همه انسانها بدون استثناء زنده مي شوند.

علت رجعت

شبهه:
چگونه مهدى منتظر در آخر الزمان مى تواند مردگان را زنده كند، و مؤمنين را عزيز بدارد و فاسقين را عذاب نمايد؟ و اصولا آيا اعتقاد به رجعت پشتوانه علمى دارد در حاليكه جزء اعتقادات مسلمين نمى باشد، چرا كه عقلا ممكن نيست و دليل بر آن نداريم.
جواب اجمالى:
زنده كردن مردگان، در حقيقت كار خداوند است، كه گاهى به بعضى از بندگان صالحش همچون حضرت عيسى عليه السلام و امام زمان عج الله تعالي فرجه الشريف اين اذن را مى دهد بعضى از انسانها را بتوانند زنده كنند و اين زنده كردن فقط با اذن الهى امكان پذير است.
و رجعت هم به معناى زنده شدن بعضى انسانها در دنيا، در موقع ظهور امام زمان عج ، از روايات و بعضى آيات استفاده مى شود، و طبق سخنان پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله اين امر در امت اسلامى نيز همانند امتهاى گذشته به وقوع خواهد پيوست.
مساله رجعت ارتباطى با زنده كردن مردگان توسط امام زمان عج ندارد و شيعيان زنده كردن اموات را به خداوند نسبت مى دهند نه به امام زمان عج
جواب تفصيلى:
قبل از پاسخ به شبهه مذكور لازم است نكاتى ذكر شود و آن اينكه: مساله رجعت هيچ ارتباطى با زنده كردن مردگان و يا عزيز نمودن مؤمنين و عذاب كردن فاسقين، توسط امام زمان ندارد و شيعيان هيچ موقع زنده نمودن مردگان را به امام زمان ربط نمى دهند، بلكه همواره اعتقادشان اين است كه زنده كردن و يا ميراندن مخصوص ذات مقدس خداوند است. با توجه به اين مطلب بحث از احياء مردگان توسط غير خدا، بحث حاشيه اى خواهد بود. در قرآن كريم خداوند صفاتى را براى خودش مطرح مى كند كه مخصوص ذات مقدس او مى باشد و غير از خداوند كسى از انبياء و ائمه و ملائكه آن صفات را ندارند. مانند:
لااله الا هو يحيى و يميت معبودى جز او نيست، زنده مى كند و مى ميراند
الله يتوفى الانفس حين موتها خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض مى كنند.
هنگامى كه خداوند به عيسى بن مريم(ع) گفت: ياد كن نعمتى را كه به تو و مادرت بخشيديم، زمانى كه تو را با «روح القدس» تقويت كردم; كه در گهواره و به هنگام بزرگى، با مردم سخن مى گفتى و هنگامى كه كتاب و حكمت و تورات و انجيل را به تو آموختم، و هنگامى كه به فرمان من، از گل، چيزى به صورت پرنده مى ساختى، و در آن مى دميدى، و به فرمان من پرنده مى شد، و كور مادر زاد، و مبتلا به بيمارى پيسى را به فرمان من، شفا مى دادى، و مردگان را (نيز) به فرمان من زنده مى كردى; و هنگامى كه بنى اسرائيل را از آسيب رساندن به تو، بازداشتم; در آن موقع كه دلايل روشن براى آنها آوردى، ولى جمعى از كافران آنها گفتند: اينها جز سحر آشكار نيست
با توجه به مقدمه فوق، مى گوئيم: در همه اديان به ظهور مصلح جهانى بشارت داده شده است و اين مصلح جهانى كه وارث همه علوم و معجزات انبياء گذشته مى باشد و عدل و داد را برقرار كرده و زمين را از لوث ستمگران و خيانتكاران پاك مى كند.
قرآن مى فرمايد: و لقد كتبنا فى الزبور من بعد الذكر ان الارض يرثها عبادى الصالحون در "زبور" بعد از ذكر (تورات) نوشتيم بندگان شايسته ام وارث (حكومت) زمين خواهند شد»، و امام زمان (ع) كه همان مصلح موعود است همه معجزات پيامبران را خواهد داشت بنابراين زنده كردن مردگان نيز مى تواند از معجزات آن حضرت باشد اما بايد توجه داشت كه هرگونه معجزه اى تنها باذن الهى خواهد بود و بدون اذن خداوند انجام معجزه ممكن نيست.
رجعت و عقيده مسلم شيعه
رجعت، به معنى بازگشتن است، و مراد از آن زنده شدن و بازگشتن گروهى، (از نيكان بسيار نيك و انسان هاى بسيار بد) بعد از حضرت قائم عج مى باشد، تا نيكان با مشاهده دولت آن بزرگوار شادمان بشوند و به فيض نصرتش مفتخر گردند. و انسان هاى بد نيز با مشاهده دولتى كه هرگز نمى خواستند، غمگين گردند و به ذلت و خوارى برسند، و عقوبت و عذاب ببينند و به دست دوستان آن حضرت كشته شوند و اما ديگر مردمان در قبرها مى مانند تا در قيامت حاضر گردند
اما اينكه گفتيد عقلا ممكن نيست و دليلى بر آن نداريم؟! مى گوئيم بهترين دليل بر امكان چيزى وقوع آن است و در امتهاى گذشته نظير آن واقع شده است و قرآن كريم موارد مختلفى از رجعت را بيان نموده است از جمله به داستان قومى اشاره مى كند كه از ترس طاعون از وطن خود فرار كردند و خداوند آنها را مدتى طولانى ميراند و سپس به سبب دعاى يكى از پيامبران بنام «حزقيل» همه آنها را زنده كرد بعد از آن پس از مدتى به اجل طبيعى از دنيا رفتند
براى روشن شدن مطلب دو آيه و دو روايت نقل مى شود:
الف) آيات:
1ـ قرآن مى فرمايد: الم تر الى الذين خرجوا من ديارهم و هم الوف حذر الموت، فقال لهم الله موتوا، ثم احياهم ان الله لذو فضل على الناس و لكن اكثر الناس لايشكرون آيا نديدى آنان را كه از بيم مرگ از خانه هاى خود بيرون رفتند و آنها هزاران تن بودند، پس خداوند به آنها گفت: بميريد. سپس آنان را زنده كرد، بى گمان خدا بر مردم صاحب فضل است. و لكن بسيارى از مردم سپاسگزارى نمى كنند
و طبق قاعده معروف: حكم الامثال فيما يجوز و ما لا يجوز واحد احتمال امتناع آن از بين مى رود و ثابت مى شود كه رجعت يك كار ممكنى است و نمى تواند در اين امت)پيامبر اسلام) ممكن نباشد، و روايات ما آن را اثبات كرده اند و پيامبر (ص) در اين مورد مى فرمايد: يكون فى هذه الامه كل ما كان فى بنى اسرائيل حذو النعل بالنعل و القزة بالقزة هر اتفاقى كه در بنى اسرائيل رخ داده بدون ذره اى كم و زياد در اين امت هم رخ مى دهد.
2ـ آيه ى ديگرى كه بر رجعت دلالت دارد اين است كه خداوند مى فرمايد: و يوم نحشر من كل امة فوجاً) به خاطر آور روزى را كه ما از هر امتى، گروهى را از كسانى كه آيات ما را تكذيب مى كردند محشور مى كنيم، و آنها را نگه مى داريم تا به يكديگر ملحق شوند، اين آيه مربوط به قيامت نمى تواند باشد چون در قيامت همه محشور مى شوند نه از هر گروهى فوجى، لذا اين آيه مربوط به رجعت مى شود.
ب) روايات:
1ـ مأمون خدمت امام رضا (ع) عرض كرد يا ابا الحسن درباره رجعت چه مى گويى؟ حضرت فرمود: رجعت حق است در امت هاى پيشين بوده است و قرآن هم ازآن سخن گفته است و پيامبر هم فرمود: پس مى آيد، براى اين امت هر آنچه براى امت هاى گذشته پيش آمد، بدون كم و زياد، و فرمود هنگامى كه مهدى (عج) از فرزندان من ظهور نمايد، عيسى از آسمان پايين آمده پشت سر آنحضرت نماز مى گذارد... مأمون عرض كرد سرانجام چه مى شود؟ فرمود: حق به اهل خودش بر مى گردد. اين روايت به خوبى دلالت بر وجود رجعت و صحت آن دارد كه نيازى به توضيح نيست.
2ـ سلمان مى گويد: پيامبر اسلام (ص) دوازده امامى بعد از خود را معرفى نمود، و اسامى هر يك را بيان نمود، من گريستم و عرض كردم آيا من آنها را درك مى كنم؟ فرمود: تو اى سلمان و امثال تو آنها را دوست مى دارند و با معرفت آنها را درك مى كنند، سلمان گويد خدا را شكر كردم سپس عرض كردم يا رسول الله آيا من تا زمان آنها زنده خواهم بود؟ فرمود: اى سلمان اين آيه را بخوان «هنگامى كه نخستين وعده فرا رسد گروهى از بندگان نيرومند و جنگجوى خود را بر ضد شما مى انگيزم، خانه ها را جستجو كنند و اين وعده اى است قطعى پس شما را بر آنها چيره مى كنيم و شما را بوسيله داراييها و فرزندان كمك خواهيم كرد و نفرات شما را بيشتر قرار مى دهيم سلمان مى گويد من از روى شوق گريه نمودم و گفتم يا رسول الله اين حادثه در زمان شما (و با حضور شما) خواهد بود فرمود آرى و الله در آن زمان من و على و فاطمه و حسن و حسين و نه امام از فرزندان حسين (عليهم اسلام) و هر كسى كه در مسير اهلبيت مظلوم واقع شده اند همه يكجا گردهم مى آييم، آنگاه ابليس و لشكريان او و مؤمنين واقعى و كافران حقيقى حاضر مى شوند، و فرمود ماييم تأويل اين آيه: «ما چنين اراده نموده ايم، كه بر مستضعفان زمين منت نهيم و آنان را پيشوايان وارثان روى زمين قرار دهيم». سلمان مى گويد از نزد پيامبر (ص) برخواستم از آن به بعد، هيچ باكى نداشتم كه من مرگ را ملاقات كنم و يا او به سراغم آيد.

اشعاري زيبا در وصف امام زمان

Tue, 08 Jan 2008 02:49:00 GMT

شايد اين جمعه بيايد ... شــــــــــــايد ...

خبر آمد خبري در راه است
سرخوش آن دل که از آن آگاه است
شايد اين جمعه بيايد...شايد
پرده از چهره گشايد...شايد
دست افشان...پاي کوبان مي روم
بر در سلطان خوبان مي روم
مي روم بار دگر مستم کند
بي سر و بي پا و بي دستم کند
مي روم کز خويشتن بيرون شوم
در پي ليلا رخي مجنون شوم
هر که نشناسد امام خويش را
بر که بسپارد زمان خويش را
با همه لحظه خوش آواييم
در به در کوچه ي تنهاييم
اي دو سه تا کوچه ز ما دورتر
نغمه ي تو از همه پر شور تر
کاش که اين فاصله را کم کني
محنت اين قافله را کم کني
کاش که همسايه ي ما مي شدي
مايه ي آسايه ي ما مي شدي
هر که به ديدار تو نايل شود
يک شبه حلال مسائل شود
دوش مرا حال خوشي دست داد
سينه ي ما را عطشي دست داد
نام تو بردم لبم آتش گرفت
شعله به دامان سياوش گرفت
نام تو آرامه ي جان من است
نامه ي تو خط اوان من است
اي نگهت خاست گه آفتاب
در من ظلمت زده يک شب بتاب
پرده برانداز ز چشم ترم
تا بتوانم به رخت بنگرم
اي نفست يارومدد کار ما
کي و کجا وعده ي ديدار ما
دل مستمندم اي جان به لبت نياز دارد
به هواي ديدن تو هوس حجاز دارد
به مکه آمدم اي عشق تا تو را بينم
تويي که نقطه ي عطفي به اوج آيينم
کدام گوشه ي مشعر
کدام گوشه ي منا
به شوق وصل تو در انتظار بنشينم
اي زليخا دست از دامان يوسف بازکش
تاصبا پيراهنش را سوي کنعان آورد
ببوسم خاک پاک جمکران را
تجلي خانه ي پيغمبران را

محمد رضا آقاسي

گلزار زندگى

دل را زبيخودى سر از خود رميدن است
جان را هواى از قفس تن پريدن است
از بيم مرگ نيست كه سر داده‏ام فغان
بانگ جرس زشوق به منزل رسيدن است
دستم نمى‏رسد كه دل از سينه بركنم
بارى علاج شوق، گريبان دريدن است
شامم سيه‏تر است زگيسوى سركشت
خورشيد من برآى كه وقت دميدن است
سوى تو اى خلاصه گلزار زندگى
مرغ نگه در آرزوى پر كشيدن است
بگرفته آب و رنگ زفيض حضور تو
هرگل در اين چمن كه سزاوار ديدن است
با اهل درد شرح غم خود نمى‏كنم
تقدير قصه دل من ناشنيدن است
آن را كه لب به جام هوس گشت آشنا
روزى «امين» سزا لب حسرت گزيدن است‏

سيد على خامنه‏اى.

صبح بي تو

صبح بي تو رنگ بعد از ظهر يک آدينه دارد

بي تو حتي مهرباني حالتي از کينه دارد

بي تو مي گويند تعطيل است کار عشقبازي

عشق اما کي خبر از شنبه و آدينه دارد

جغد بر ويرانه مي خواند به انکار تو

اماخاک اين ويرانه ها بويي از آن گنجينه دارد

خواستم از رنجش دوري بگويم يادم آمد

عشق با آزار خويشاوندي ديرينه دارد

روي آنم نيست تا در آرزو دستي برآرماي

خوش آن دستي که رنگ آبرو از پينه دارد

در هواي عاشقان پر مي کشد با بيقراري

آن کبوتر چاهي زخمي که او در سينه دارد

ناگهان قفل بزرگ تيرگي را مي گشايد

آنکه در دستش کليد شهر پر آيينه دارد

قيصر امين پور

مصطفي سيرت علي فر فاطمه عصمت حسن خو

هم حسين قدرت علي زهد و محمد علم مه رو

شاه جعفر فيض و کاظم حلم و هشتم قبله گيسو

هم تقي تقوا نقي بخشايش و هم عسکري مو

پادشاه عسکري طلعت نقي حشمت تقي فر

بوالحسن فرمان و موسي قدرت و تقدير جعفر

علم باقر زهد سجاد و حسيني تاج و افسر

مجتبي حلم و رضيه عفت و صولت چو حيدر

مهدي قائم که در وي جمع اوصاف شهان شد

مصطفي اوصاف و مجلاي خداوند جهان شد
امام خميني(ره)